Dit voorjaar ben ik in opdracht van Vrijdag in de Buurt gestart met een mooi project in de Rivierenbuurt. In dit buurtproject breng ik samen met cultuurcoach Paola Pasculli diverse wijkbewoners met elkaar in contact. Tijdens de ontmoetingen fotografeer ik en maak er een verslag van. Het streven is om een boek te maken met foto’s en verhalen van 10 duo’s : een portret van De Rivierenbuurt.
Waarom?
In de Rivierenbuurt wonen mensen van allerlei pluimage. Niet iedereen kent elkaar of
heeft een goede indruk van wie zijn buurtgenoten eigenlijk zijn. Wie je kent waardeer je. Met wie je kent voel je je verbonden. Hoe meer mensen elkaar kennen in de buurt, hoe meer onderling begrip, respect, vrolijkheid en verdraagzaamheid er ontstaat.
Fotowandeling
Na de zomerperiode zal fotograaf Caroline Penris een fotowandeling in de wijk organiseren. De geportretteerden en eventueel andere enthousiaste wijkbewoners kunnen hun wijk fotografisch in beeld brengen. Een selectie van deze foto’s wordt ook gepubliceerd in het boek. Zo ontstaat er een portret van De Rivierenbuurt.
Meedoen?
Diversiteit qua leeftijd, gender en achtergrond staat centraal in dit project. Inmiddels
zijn er al een paar duo’s gevormd, maar meedoen aan dit leuke initiatief kan nog steeds! Stuur een mailtje naar carolinepenris@gmail.com of paola.pasculli@bijvrijdag.nl
Wil je dit project volgen?
wil je dit project volgen? Dat kan voorlopig alleen hier! 😉
*2
Herman en Alexander in De Buurtvlinder
Herman begint zijn taxidienst in De Buurtvlinder deze middag met een nieuwe klant die naar het taalhuis wil: Alexander Viatskin. Na een misverstand over de ophaallocatie stapt Alexander in.
Herman Mintjes (66) is al drie jaar vrijwillig taxichauffeur van de Buurtvlinder. Toen hij stopte met zijn werk in de finaciële sector, wilde hij wel iets nuttigs doen. En dat doet hij met verve!
Hij stelt Alexander Viatskin (69), die wat gestrest de auto instapt, gerust. Voor de van oorsprong Russische Alexander is de Nederlandse taal erg moeilijk, ook al woont hij al dertig jaar in de Vechtstraat. Toch weet Herman al snel een bijzonder gesprek op gang te brengen. Over het Noord Nederlands Orkest waarin Alexander decennialang viool speelde, over het taalhuis en over teakwondo. Na zo’n 10 minuten stapt Alexander uit bij het taalhuis.
Herman zal hem straks ook weer ophalen maar ondertussen heeft hij nog meer ritten in de planning staan. Ook met deze mensen maakt hij er een gezellig ritje van. Bovendien helpt hij met in- en uitstappen, draagt tassen, zet rollators achterin en helpt zo nodig met de autogordel. ‘Taxirijden is meer dan van A naar B rijden. Het sociale, het contact, dat is het leukste van dit werk. Dat gaat me wel makkelijk af. Op deze manier kan ik iets betekenen voor mensen. Soms zijn ze wat eenzaam en is een praatje heel welkom. Gewoon vragen hoe gaat het vandaag met u? De rest gaat vanzelf.’ Herman ziet veel klanten wekelijks en dan ontstaat er vaak voor beiden een mooi contact.
Bij het uitstappen voor de flat van Alexander zeggen de mannen lachend see you, tot volgende week! De rit met Herman heeft hem zichtbaar goed gedaan.
Ik bezoek Alexander de volgende dag bij hem thuis. Hij vertelt over zijn leven, zijn vrouw en zijn dochter. De voormalig violist is na het overlijden van zijn geliefde vrouw in een zware depressie geraakt. Hij lijdt daardoor aan slapeloosheid en kan niet meer genieten van alles wat hij vroeger leuk vond. Zo is muziek nu niet meer vanzelfsprekend in zijn leven. Toch pakt hij op mijn verzoek zijn viool uit de koffer en speelt een stuk van Paganini. Zo prachtig, het gaat als vanzelf!
*1
Gerjan bezoekt Jot
Jot (86) heeft net op tijd zijn huis aan kant als Gerjan (26) aanbelt. Aan de keukentafel smeert hij krentenbrood en met een druk op de knop gaat de koffiemachine in werking. Jot heeft zich verheugd op dit bezoek!
‘Ik zie steeds meer mensen wegvallen. De dood is geen fijn onderwerp, maar ik ben er steeds meer mee bezig. Ik ben blij dat jij hier bent, dan kunnen we het over andere dingen hebben.’ Zo brandt Jot los.
Hij woont sinds een jaar of drie in Goudriaan, na vele jaren bij het Noorderplantsoen te hebben gewoond. ‘Dit appartement is op mijn leeftijd heel praktisch, alleen al door de lift. Zo kan ik veel vaker naar buiten.’ Oorspronkelijk komt hij uit het midden van het land. Rond zijn 60ste, met een flinke burn-out en een verbroken huwelijk had hij behoefte aan afstand. Hij vertrok naar Groningen, volgde zijn hart en ging studeren aan Kunstacademie Minerva.
Toen Gerjan aan zijn studie Geschiedenis begon, is hij op kamers gegaan in Groningen. ‘Ik ben ondertussen wel afgestudeerd, en toch woon ik nog steeds, al 7 jaar, in hetzelfde studentenhuis.’ Hij is druk zoekende naar een passende baan. ‘Ik heb nu een baantje in de logistiek bij de NS, containers laden en lossen, dat werk. Het is wel praktisch om dichtbij het station te wonen.’
Een beurs voor specialistisch onderzoek zou zijn grote droom waarmaken. Gerjan is al vanaf zijn 12de bijzonder geïnteresseerd in de Griekse oudheid. ‘Ik onderzoek het ontstaan van de democratie en hoe dat begrip nu toch iets heel anders betekent dan toen het systeem door de Hellenen bedacht is. Eind april reis ik naar Athene, naar de internationale conferentie mensenrechten en democratische cultuur in de praktijk. Daar ga ik mijn grootste nog levende idool ontmoeten!’
Gerjan heeft niet veel contacten in de buurt. Vrienden en zijn vriendin wonen in het centrum. Eigenlijk is zijn loopje door de buurt alleen van praktische aard: de winkel, het stembureau in de kerk, zijn huisarts en het station. De buren groet hij wel, maar kent ze niet echt. ‘Als ik eenmaal ergens samenwoon met mijn vriendin, zal ik meer tijd investeren in de directe omgeving, want dan heb je toch de intentie om er langere tijd te blijven wonen.’
Jot vertelt over een beginnende vriendschap met Maarten van het Repair Café om de hoek. In 2025, de dag na kerst kreeg Jot bericht dat Maarten verongelukt was. ‘Op deze leeftijd speelt de eindigheid van het leven steeds vaker een hoofdrol.’ Toch is de dood van iedereen want ook de jonge Gerjan heeft een recent en zwaar verlies te verwerken.
Jot heeft een verrassing voor Gerjan: Hellas, de geschiedenis van Griekenland. Een boek over het land en de cultuur waar Gerjan zich met hart en ziel in verdiept. De twee genieten duidelijk van hun gedeelde belangstelling, totdat Gerjan op de klok ziet dat het nu haasten is naar zijn werk. Ze wisselen nog telefoonnummers uit om contact met elkaar te kunnen houden.
